118 . ر ك : فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 1221 . 119 . « . . . از تمام نقاط ايران ، براى استفاده از درس ملّا صدرا ، به شيراز مىآمدند و آن استاد ، شاگرد را نمىپذيرفت مگر اينكه شاگرد ، چهار شرط را بپذيرد و بدان عمل نمايد : اوّل اينكه درصدد تحصيل مال نباشد مگر به اندازهء تحصيل معاش ؛ دوم اينكه درصدد تحصيل مقام نباشد ؛ سوم اينكه معصيت نكند ؛ چهارم اينكه تقليد نكند . » ( بزرگان شيراز ، رحمت مهراز ) 120 . رجوع شود به صفحهء 1222 فارسنامهء ناصرى ، امير كبير . 121 . ر ك : حديقة الشّعرا ، احمد ديوان بيگى شيرازى ، دكتر عبد الحسين نوايى ، ص 595 . 122 . ر ك : فارسنامهء ناصرى ، ص 1224 . 123 . همانجا ، ص 1220 . 124 . در فارسنامهء ناصرى ، آمده است كه : ميرزا محبّ اللّه حسنى حسينى دستغيب ، در سال 1001 ، در جنب قبلهء ، بقعهء حضرت سيّد مير محمّد بساخت و بعد از چند سال ، ميرزا على اكبر آن را تعمير نموده ، به نام او شهرت يافت و بعد از خرابى از زلزله ، مرحوم ميرزا حاجى قاسم خان - ولد ميرزا محمّد على مشير الملك - آن را در 1279 تعمير نمود . . . ( ص 1224 فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ) 125 . آن را حاجى محمود تاجر شيرازى ، در سال 1039 بساخت و به مناسبت والد اكبر خود حاجى هاشم - جدّ سلسلهء هاشميّه - آن را مدرسهء هاشميّه بگفت و چندين ملك را وقف بر آن نمود ؛ و از جمله نصف بازارچهء حاجى هاشمى و جمال‌آباد و عمروآباد كربال و نصف دولت آباد كوار و نصف مرادآباد خفرك و قصر خواجه بيضا ، باقى مانده است و مداخل آنها را بعد از مصارف ديگر ، به طلّاب اين مدرسه مىرسانند . ( فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 1223 ) 126 . اين باغ در محلّهء موردستان - يعنى در پشت ارگ كريم‌خانى - واقع بوده است . محلهء موردستان را در دورهء قاجاريه ، محلّهء درب شاهزاده هم مىخواندند . . . اين باغ بعدها از ميان رفته است . ( پژوهش در باغهاى ايران ، عليرضا آريان‌پور ، ص 160 ) 127 . اين باغ هم در محلّهء موردستان و در جنب باغ نشاط قرار داشته است ( مأخذ قبلى ، ص 148 )